14 kwietnia 2007

relacja – dzień piąty

Piąty i ostatni dzień Kapituły został wspólnie rozpoczęty modlitwą brewiarzową, jutrznią o godz. 7.30, a już o godz. 8.30 po śniadaniu i „mocnej” kawie wszyscy byli na sali obrad. Sesja poranna to odczytanie protokołu z poprzedniego dnia wraz z poprawkami wniesionymi do niego.

Ksiądz Wojciech Krawczyk, wikariusz inspektora odczytał list od ks. arcybiskupa Stanisława Nowaka – metropolity częstochowskiego przesyłającego najlepsze życzenia światła Ducha Świętego podczas obrad: „…niech święty Założyciel pomoże Towarzystwu Salezjańskiemu według Jego ducha podejmować z całą otwartością i odwagą posługę w obecnej dobie w Kościele, w Zgromadzeniu i w Ojczyźnie…”. Następnie przystąpiono do głosowania nad całym dokumentem „Da mihi animas …” poprzez przyjęcie poszczególnych rozdziałów dokumentu, nad którymi wcześniej pracowano. Po nim było głosowanie nad poprawkami do Dyrektorium w części ekonomicznej.

Bezpośrednio po tym była dalsza część obrad czyli wolne wnioski i ich prezentacja. Wypowiedzi dotyczyły następujących tematów: perspektyw rozwoju mass-mediów, specjalizacji salezjanów poprzez podjęcie odpowiednich studiów, połączenia w „sieć” naszych Oratoriów, studium nad rozwojem salezjańskiego życia duchowego. Na koniec głos zabrał ks. Inspektor podsumowując wydarzenia Kapituły i dziękując wszystkim za udział oraz zaangażowanie w pracach Kapituły. Po nim głos zabrał Kierownik Kapituły, ks. Dariusz Bartocha stwierdzając na podstawienie wcześniejszego głosowania, że Kapituła zostaje zamknięta.

Następnie wszyscy kapitulni udali się do kaplicy seminaryjnej, aby złożyć dziękczynną ofiarę Mszy św.za dar wspólnej pracy, który dzięki obecności pośród nas Chrystusa Zmartwychwstałego ma służyć tym do, których On nas posyła.

Mszy św. przewodniczył ks. Inspektor, który także skierował do zebranych słowa zachęty, aby byli otwarci na działanie Opatrzności Bożej, a w ten sposób będą mogli czynić takie dzieła jak ks. Bosko.

Po skończonym obiedzie miały miejsce braterskie pożegnania i wyjazdy do wspólnot salezjańskich …, w oczekiwaniu na Kapitułę Generalną 26.

13 kwietnia 2007

relacja – dzień czwarty

Tak jak w poprzednie dni kapitulni zebrali się w kaplicy seminaryjnej, aby rozpocząć go wspólną Eucharystią. Przewodniczył jej ks. Jan Lis, który wraz z ks. Janem Hańderkiem i ks. Tomaszem Kijowskim wygłosili dialogowaną homilię.

Kolejny już czwarty dzień Kapituły od samego początku był podporządkowany pracom w poszczególnych Komisjach. Tak więc pozorna cisza w głównej sali obrad, natomiast w poszczególnych salach w ruch poszły komputery, a sekretarze redagowali dokumenty do głosowania. Prace trwały do obiadu, po którym chwila oddechu dla wszystkich. Po tak dużej dawce wysiłku intelektualnego była okazja, aby wspólnie „zawalczyć” na boisku seminaryjnym. Zmagania z sobą oraz z piłką można zobaczyć w katalogu „galeria” -zapraszamy !

Po tej rekreacji, której większość stanowili kibice, kapitulni punktualnie o godz. 15.00 rozpoczęli wspólne obrady. Na wstępie odczytano list Prezydenta Miasta Rzeszowa skierowany do kapitulnych o następującej treści: „…Czcigodnym Księżom Salezjanom serdecznie życzę owocnych obrad. Wierzę, że przeprowadzona w trakcie Kapituły rzetelna analiza współczesnej sytuacji społeczno-kulturalnej, potrzeb młodzieży oraz jej oczekiwań służyć będzie podjęciu decyzji, które przyczynią się do dalszego rozwoju działalności Towarzystwa Salezjańskiego. Niech towarzyszy temu coraz większe zainteresowanie dzieci i młodzieży podejmowanymi przez Księży przedsięwzięciami.
Korzystając z okazji pragnę serdecznie podziękować za wszelkie, realizowane w naszym mieście przez Salezjanów, działania wychowawcze i inicjatywy służące wszechstronnemu rozwojowi młodych mieszkańców Rzeszowa. Jestem przekonany, że cieszę się one szerokim uznaniem społecznym…”

Następnie przystąpiono do dalszych prac związanych z przyjęciem dokumentów kapitulnych. Obradom przewodniczyli poszczególni moderatorzy..

Popołudniowa sesja to praca nad 5 częścią dokumentu „Nowe wezwania” gdzie w trakcie wyznaczenia nowych kierunków pracy dla salezjanów zwrócono szczególną uwagę na ewangelizację młodych w ich kręgu kulturowym. Migracja i bezrobocie to kolejne pola do szczególnego zaangażowania ze strony salezjanów. Padało wiele postulatów i wniosków.

Wydarzeniem tego dnia było spotkanie kapitulnych i współbraci seminarium z ks. kard. Stanisławem Dziwiszem w refektarzu seminaryjnym. Dostojny gość został przywitany przez ks. Marka Chrzana Inspektora krakowskiego, który w imieniu zebranych i swoim wyraził wdzięczność za to spotkanie. Na zakończenie swojego pobytu ks. kardynał skierował słowo do zebranych podkreślając jak ważna jest dla niego obecność zgromadzenia salezjańskiego w strukturach nie tylko kościoła krakowskiego.
Przypominał, że młodzi chcą widzieć w księdzu świadka Ewangelii. W dzisiejszej kulturze wizualnej obraz jest czymś niezmiernie ważnym dla młodego pokolenia.
Życzył salezjanom, aby byli autentycznymi synami św. Jana Bosko. Prosił, aby rozwijać grupy apostolskie, gdyż z nich rodzą się powołania. Ważne jest to dla młodzieży a także dla tych, którzy je prowadzą. Wspomniał osobę Jana Pawła II, który wielokrotnie mówił o salezjanach, jako tych, pod okiem, których rozwinął swoje powołanie do kapłaństwa.
Następnie było wspólne zdjęcie a później modlitwa wieczorna, nieszpory. Jak to jest w zwyczaju salezjańskim tzw. „słówko” skierował do nas specjalnie zaproszony ks. Jan Popieliski-salezjanin, kapelan więzienia w Kielcach. Przedstawiając trudną sytuację ludzi tam przebywających, a szczególnie dużej liczby nieletnich. Ukazał w jaki sposób pracuje wśród nich, dając im nadzieję na prawdziwy powrót do życia poprzez głoszenie Dobrej Nowiny.
Ten długi dzień jeszcze nie dobiegł końca. Prawie do 21.30 trwały prace nad Dyrektorium.

12 kwietnia 2007

relacja – dzień trzeci

W trzecim dniu Kapituły obrady zostały rozpoczęte wspólną modlitwą przez wstawiennictwo księdza Bosko.

Następnie sprawdzono obecność i odczytano telegram od ks. Henryka Boguszewskiego, który napisał: „Łączę się duchowo w modlitwie z zebranymi współbraćmi na Inspektorialnej Kapitule w Krakowie. Ufam, że rozważania o zdobywaniu dusz dla Chrystusa w dzisiejszych polskich warunkach, ukaże młodzieży bezpieczny i piękny salezjański charyzmat. Tu w Rostowie nad Donem z zainteresowaniem będę śledził dzień po dniu wiadomości na internetowej stronie Kapituły. Serdecznie pozdrawiam”.

Dyskusją z dnia poprzedniego na temat „Ewangelicznego ubóstwa” kontynuowano dalsze obrady. Po dyskusji odczytano 5 rozdział dokumentu na temat „ Nowych wyzwań”. W tym temacie było bardzo wiele głosów, które z wielką troską ukazywały dzisiejsze „ubóstwo” młodzieży i szukania nowych propozycji ich rozwiązania. Generalnie większość wypowiedzi wzywała do budowania pomostu między młodymi a Kościołem. Postulowano do większej obecności wśród młodych ludzi. (Niektóre spostrzeżenia związane z tym tematem zostały zarejestrowane w plikach dźwiękowych w dziale „wywiady”)

W południe kapitulni udali się do kościoła św. Stanisława Kostki w Dębnikach, miejsca historycznego dla salezjanów na wspólną Eucharystię, której przewodniczył ks. Marian Dziubiński. Homilię do zebranych skierował ks. Michał Szafarski (od 60 lat salezjanin), który nawiązał do osoby sługi bożego Jana Pawła II, który w tej parafii salezjańskiej w okresie wojennym przebywał, tutaj odkrył swoje powołanie oraz był świadkiem ofiarnej miłości salezjanów w ich powołaniu: …”nigdy nie zapomnę tego dnia, kiedy my parafianie skupieni przy naszych duszpasterzach dowiedzieliśmy się, że wszyscy lub prawie wszyscy kapłani parafii dębnickiej i inspektoratu salezjańskiego zostali aresztowani a wkrótce potem wywiezieni do obozu koncentracyjnego” (wypowiedź z 30 stycznia 1972 r., Kraków, Dębniki – 25 lecie kapłaństwa kard. Karol Wojtyła).

Kaznodzieja stwierdził, że właśnie te czasy, te straszne i skomplikowane czasy zostały w ludzkiej pamięci jako swoiste świadectwo dla nas, ukazujące ich miłość, ich ofiarę i poświęcenie. Są oni dla nas świadkami, patronami i wzorem w realizacji charyzmatu salezjańskiego.
Popołudniowa sesja była związana z pracą nad nowymi poprawkami do Dyrektorium w części ekonomicznej. Po wspólnym odczytaniu, następnie dyskusji i wnioskami kapitulni udali się do prac w swoich komisjach.

Wieczorem ojcowie kapitulni wspólnie uczestniczyli w nabożeństwie Lectio Divina, przygotowującym do następnego bardzo ważnego posiedzenia wieczornego. To właśnie na nim będzie wybrany delegat i jego zastępca na 26 Kapitułę Generalną.

11 kwietnia 2007

relacja – dzień drugi

Drugi dzień Kapituły został rozpoczęty w kaplicy seminaryjnej wspólną Eucharystią pod przewodnictwem ks. Andrzeja Maryniarczyka. W homilii ks. Wojciecha Krawczyka skierowanej do uczestników kapituły usłyszeliśmy wezwanie: ”Słowo Boże, z którym spotkali się uczniowie na drodze do Emaus, posiadało moc wyzwalającą od smutku i przygnębienia – nie zmieniło ono faktów ale dało inną ich interpretację i zrozumienie. Podczas Kapituły potrzeba nam spojrzenia na naszą rzeczywistość, które powinno być ubogacone światłem Bożego Słowa”

Następnie punktualnie o godz. 8.45 kapitulni rozpoczęli obrady od przewodnictwem moderatora ks. Andrzeja Maryniarczyka.

Na wstępie został odczytany telegram od ks. arcybiskupa Józefa Życińskiego, który podziękował salezjanom za pracę w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w pogłębianiu intelektualnym polskiego katolicyzmu. Życzył równocześnie, aby światło Ducha Świętego towarzyszyło dalszym planom w podejmowaniu nowych wyzwań.

Swoje zapewnienie o duchowej łączności i darze modlitwy w imieniu sióstr przesłała s. Teresa Kalinowska, inspektorka salezjanek z Wrocławia, życząc aby wkład pracy kapitulnych przyczynił się do rozbudzenia zapału apostolskiego, którym charakteryzował się ks. Bosko.

Po odczytaniu telegramów ojcowie kapitulni zostali przydzieleni do poszczególnych komisji. Ich skład przedstawia się następująco:

Komisja Weryfikacyjna

  1. Ks. Jan Dubas
  2. Ks. Sylwester Jędrzejewski – relator
  3. Ks. Michał Kaleta – sekretarz
  4. Ks. Stanisław Konior
  5. Ks. Stanisław Semik – przewodniczący

Komisja – 1.

Powrót do Ks. Bosko

  1. Ks. Marek Dąbek – relator
  2. Ks. Marian Dziubiński
  3. Ks. Zenon Latawiec – przewodniczący
  4. Ks. Marek Ledwożyw-
  5. Ks. Jan Lis – sekretarz
  6. Ks. Stanisław Oskwarek
  7. Ks. Robert Wróblewski
  8. Ks. Wojciech Życiński

Komisja – 2.
Nagląca potrzeba ewangelizacji

  1. Ks. Robert Bieleń – przewodniczący
  2. Ks. Andrzej Gołębiowski – relator
  3. Ks. Tadeusz Horwat
  4. Ks. Wojciech Krawczyk
  5. Ks. Karol Nadratowski – sekretarz
  6. Ks. Stanisław Mierzwa
  7. Ks. Kazimierz Skałka

Komisja – 3.
Troska o powołania

  1. Ks. Marek Głuch-Relator
  2. Ks. Wojciech Gretka – sekretarz
  3. Ks. Jan Hańderek – przewodniczący
  4. Ks. Edward Lisowski
  5. Ks. Wojciech Musiał
  6. Ks. Andrzej Rolnik

Komisja – 4.
Ewangeliczne ubóstwo

  1. Ks. Janusz Garbacz – relator
  2. Ks. Jacek Ryłko – przewodniczący
  3. Ks. Kazimierz Sala
  4. Ks. Paweł Winiewski – sekretarz
  5. Ks. Janusz Zapała

Komisja – 5.
Nowe wyzwania

  1. Ks. Tomasz Kijowski – relator
  2. Dk. Paweł Kociołek
  3. Ks. Adam Parszywka
  4. Ks. Krzysztof Rodzinka
  5. Ks. Sylwester Rozemberg – sekretarz
  6. Ks. Stanisław Saczka
  7. Ks. Mariusz Skowron – przewodniczący

Komisja – 6.
Weryfikacja dyrektorium

  1. Ks. Stanisław Gołyźniak – sekretarz
  2. Ks. Marek Kaczmarczyk – relator
  3. Ks. Zygmunt Kostka
  4. Ks. Andrzej Król
  5. Ks. Bogdan Nowak
  6. Ks. Gabriel Stawowy – przewodniczący
  7. Ks. Bogusław Zawada

Dalszy ciąg obrad rozpoczął się odczytaniem rozdziału pierwszego „Powrót do księdza Bosko” z dokumentu „Da mihi animas…” wraz z dyskusją nad jego treścią, a następnie drugiego rozdziału „Nagląca potrzeba ewangelizacji”.
Sesja popołudniowa to kontynuacja pracy nad drugim rozdziałem oraz trzecim i czwartym „Troska o powołania”. I „Ewangeliczne ubóstwo”
Każdy z wymienionych tematów był bardzo dokładnie analizowany co wyrażało się przez wielość głosów w dyskusji.

10 kwietnia 2007

relacja – dzień pierwszy

Kapituła Inspektorialna rozpoczęta!

Uroczysta Msza Święta koncelebrowana, której przewodniczył Ksiądz Inspektor Marek Chrzan rozpoczęła Kapitułę Krakowskiej Inspektorii Salezjanów. We mszy św. udział wzięli wszyscy ojcowie kapitulni oraz zaproszeni goście reprezentujący różne wspólnoty Rodziny Salezjańskiej oraz władze administracji państwowej i samorządowej. Podczas homilii Celebrans wyraził życzenie, aby Kapituła stała się „salezjańską, krakowską Pięćdziesiątnicą”.

W czasie oficjalnego otwarcia po powitaniu gości, młodzież z naszej szkoły w Krakowie ukazała w krótkiej scence niektóre zagrożenia stające na drodze dorastania młodzieży. Dynamiczny spektakl był doskonałym tłem do wprowadzenia w tematykę obrad, którego dokonał ks. Dariusz Bartocha, kierownik kapituły.

Spośród zaproszonych gości wielu nie mogło do nas przybyć. Swą duchową łączność wyrazili za pośrednictwem listów, które odczytał ks. Wojciech Krawczyk. Pan Józef Roztworowski, Kurator Małopolski przemawiając również w imieniu obecnego na auli Kuratora Śląskiego Pana dr Mariana Drosio dał świadectwo swojego przywiązania do Księdza Bosko odwołując się do swojej młodości spędzonej na krakowskich Dębnikach oraz podkreślając jednoczone wysiłki instytucji świeckich i kościelnych na rzecz wychowywania młodzieży. Ujmująca była prośba pana Wiesława Sojki, prezesa BWS-ów „…salezjanie bądźcie z nami…bardzo was potrzebujemy…”. Pani Zofia Nieć i Pani Janina Błażej z kobiecą wrażliwością i wyrozumiałością podzieliły się swoim zatroskaniem o wychowanie młodzieży i zapewniły o gorącej modlitwie wspólnotach intencji Kapituły w swoich wspólnotach należących do Rodziny Salezjańskiej. Natomiast rektor Seminarium Michalitów ks. Ryszard Andrzejewski cytował fragmenty referatu bł. Bronisława Markiewicza wygłoszonego w Krakowie 1893 r.

Pierwsza sesja „robocza” – sprawnie poprowadzona przez kierownika kapituły zaowocowała: wyborem sekretarzy (ks. M. Dziubińskiego, ks. Z. Kostki, ks. A. Rolnika i dk. P. Kociołka) oraz moderatorów (ks. A. Maryniarczyka, ks. J. Gocko i ks. A. Paszka) Po krótkiej dyskusji w wyniku jednogłośnego głosowania został przyjęty Regulamin i Program Kapituły.

Czas drugiej sesji został wypełniony ponad godzinną relacją ks. Inspektora o stanie Inspektorii (60 stron tekstu) po której nastąpiła ożywiona dyskusja

Pierwszy dzień kapituły zakończyliśmy nieszporami i przyzwoicie krótkim słówkiem ks. Stanisława Semika.